| Kategoria |
Albumy |
Pliki |
 | BralÄcinW poĹowie XIX w. majÄ
tek lenny WedlĂłw. Od koĹca XIX w. do poĹowy XX w. wieĹ byĹa w posiadaniu rodziny von SaldenĂłw. PaĹac z doĹÄ duĹźym parkiem 12 ha z 1 poĹ. XIX w. KoĹcióŠulegĹ ruinie po 1946 r. Odbudowany w latach 1989-1994, poĹwiÄcony 4 IX 1994 r. pw. Ĺw. Brata Alberta. Pierwotnie byĹa to budowla późnogotycka z kamienia i cegĹy na rzucie prostokÄ
ta, ufundowana przez BorkĂłw jako koĹcióŠparafialny z filiÄ
w Lipce. Odbudowany wg projektu arch. M. PĹotkowiaka. Cmentarz przykoĹcielny ogrodzony murem kamiennym z dwoma bramkami, w tym jedna gotycka ozdobiona glazurowanymi cegĹami. Zabudowania paĹacowe ulegĹy zniszczeniu w 1945 r. i zostaĹy rozebrane w 1953 r. |
|
4 |
21 |
|
 | BrzezinaWieĹ soĹecka. Osada poĹoĹźona na terenie nadania ks. WĹadysĹawa Odonica Wielkopolskiego dla cystersĂłw koĹbackich z 1232/33 r. lub z późniejszego nadania obszaru Warszyna dla cystersĂłw z 1236 r. |
|
2 |
8 |
|
 | DobropoleDobropole Pyrzyckie (Doberpol) wzmiankowane po raz pierwszy w 1232 r. PoĹudniowo-zachodniÄ
czÄĹÄ wsi zajmuje teren dawnego folwarku wraz z zaĹoĹźeniem parkowo-paĹacowym. |
|
2 |
16 |
|
 | DoliceGrĂłd w Dolicach, zaĹoĹźony na miejscu osady z okresu rzymskiego starszego (I-II w. n.e.) i wczesnego Ĺredniowiecza (VI-XI w. n.e.). ByĹ on siedzibÄ
administracji w obrÄbie wielkiej posiadĹoĹci feudalnej cystersĂłw z KoĹbacza. OdgrywaĹ waĹźnÄ
rolÄ punktu straĹźniczo-militarnego w czasie licznych walk pogranicznych, ktĂłre toczyĹy siÄ w XIII i XIV w. pomiÄdzy ksiÄ
ĹźÄtami pomorskimi, a margrabiami brandenburskimi. W pobliĹźu grodu powstaĹ folwark cystersĂłw oraz wieĹ, wzmiankowana w ĹşrĂłdĹach pisanych juĹź w 1282 roku przy okazji potwierdzania posiadanych juĹź wczeĹniej dĂłbr przez cystersĂłw koĹbackich.
Galeria zawiera archiwalne zdjÄcia i pocztĂłwki Dolic. ZdjÄcia panoramiczne. ZdjÄcia historyczne i inne. |
|
12 |
148 |
|
| |  | MaĹa Ina i mostZdjÄcia i widokĂłwki mostu i rzeki MaĹa Ina.
Rzeka przepĹywa przez Ĺrodek caĹego terenu gminy Dolice z pĹd. wsch. na pĹn. zach., lewy dopĹyw Iny.
Nazwa niemiecka rzeki to Faule Ihna. |
|
1 |
5 |
|
| |  | PanoramaZdjÄcia panoramiczne wykonane z samolotĂłw, wieĹźy koĹcioĹa, budynkĂłw. |
|
2 |
4 |
|
|
1 |
25 |
|
 | KolinKolin jest jednÄ
z najstarszych wsi sĹowiaĹskich na terenie gminy Dolice. Pierwsza informacja mĂłwi, Ĺźe wieĹ âColoâ zostaĹa nadana po 1180 r. rycerskiemu zakonowi joannitĂłw ze Stargardu przez ksiÄcia BogusĹawa I. Pierwotna nazwa Colo â âpalâ, sugeruje, Ĺźe byĹa to Ĺredniowieczna osada na palach. WieĹ poĹoĹźona jest na naturalnym niewielkim wyniesieniu morenowym, otoczonym rozlewiskiem rzeki MaĹa Ina. |
|
2 |
13 |
|
 | KrÄpcewoWieĹ soĹecka. W ĹşrĂłdĹach pisanych gromadzonych przez WedlĂłw w 1305 r. wymienia siÄ rycerza Hasso von Wedla z KrÄpcewa. MiejscowoĹÄ tÄ Wedlowie uczynili jednÄ
z gĹĂłwnych zamkowych posiadĹoĹci rodu na Pomorzu Zach. W rÄkach WedlĂłw aĹź do 1945 r. |
|
2 |
14 |
|
 | LipkaLipka to nieduĹźa osada wymieniona po raz pierwszy w 1278 r. Dawniej wĹasnoĹÄ margrabiego brandenburskiego Konrada, ksiÄcia pomorskiego Barnima I. WĹasnoĹÄ WedlĂłw w Lipce datuje siÄ na XIV w. |
|
1 |
5 |
|
 | ĹťalÄcinoĹťalÄcino - to stara wieĹ sĹowiaĹska o metryce Ĺredniowiecznej. Wymieniona w dokumencie ksiÄcia Barnima I z 1229 r. jako Zalotino, w zwiÄ
zku z potwierdzeniem nadania ksiÄcia BogusĹawa I, dokonanego przed rokiem 1187 na rzecz zakonu joannitĂłw stargardzkich. W 1361 r. znany byĹ teĹź rycerz de Sallentin. |
|
1 |
9 |
|
|
1 |
5 |
|
 | MogilicaWieĹ soĹecka. XVI â wieczny folwark domeny Dolice, zaĹoĹźony w 1581 r. Herren Hof âpaĹski dwĂłrâ wzmiankowany w 1591 i 1770 r. a w 1812 r. wspomina siÄ takĹźe Altes Schloss âstary zamekâ. W pobliĹźu Mogilicy znajduje siÄ rozlegĹe cmentarzysko kurhanowe naleĹźÄ
ce do tzw. kultury ĹuĹźyckiej 1300-400 lat p.n.e. |
|
2 |
10 |
|
 | MorzycaMorzyca to wieĹ, ktĂłra pojawiĹa siÄ w ĹşrĂłdĹach pisanych 10 X 1339 r. pod nazwÄ
Blomenberg. Wtedy to po raz pierwszy wspomniano istniejÄ
cy tutaj koĹcióŠparafialny. |
|
4 |
51 |
|
 | MoskorzynMoskorzyn po raz pierwszy wzmiankowany byĹ w 1441 r. (Musherin) w aktach koĹcioĹa NMP w Szczecinie, jako lenno Henninga Ramelow. W pobliĹźu istnieje bardzo dobrze zachowany grĂłd prasĹowiaĹski z okresu VIII-IX w. wraz z osadÄ
sĹowiaĹskÄ
z VII w. WedĹug niektĂłrych ĹşrĂłdeĹ Moskorzyn to wieĹ o metryce Ĺredniowiecznej, wĹasnoĹÄ klasztoru w KoĹbaczu. W 1490 r. wieĹ nabyĹ Reimer von Scheningen. Od 1520 r. Moskorzyn byĹ siedzibÄ
znanego na Pomorzu rodu von SchĂśning. W poĹowie XIX w. Moskorzyn okreĹlany byĹ jako majÄ
tek rycerski rodziny von SchĂśning z koĹcioĹem filialnym ĹťalÄcina. W 1892 r. majÄ
tek naleĹźaĹ do landrata Wilhelma Ludwiga von SchĂśning z ŝalÄcina. A w latach 20. XX w.; wĹaĹcicielem byĹ Hans von SchĂśning. |
|
4 |
23 |
|
 | PiasecznikPiasecznik w Ĺredniowieczu naleĹźaĹ do rodzin szlacheckich (von Wedel, GĂźntersberg). WieĹ wzmiankowana w 1278 r., kiedy to na mocy ukĹadu ksiÄ
ĹźÄ Barnim I odzyskaĹ wsie poĹoĹźone w rozwidleniu Iny, uznajÄ
c je za lenno otrzymane od margrabiego Konrada II. W 1774 r. wybudowano folwark domenalny a cztery lata później mĹyn wodny. |
|
1 |
6 |
|
 | PĹoszkowoPĹoszkowo - niem. Ludolphshof, W późnym Ĺredniowieczu w miejscu obecnej wsi istniaĹa owczarnia Scheferce oznaczona tak jeszcze na mapie Lubinusa z 1618 r., natomiast w 1789 r. miejsce to okreĹlano mianem Gottesgabe âboska ofiara, datekâ - miejsce kultu religijnego. |
|
1 |
1 |
|
 | PomietĂłwPierwotna sĹowiaĹska nazwa wsi Pometow znaczy teren przy wodzie lub nad wodÄ
, pomorska Pomptow, a takĹźe wystÄpujÄ
ce jeszcze w 1810 r. koĹo wsi nazwy polne: Wendpful, Wenden Pfuhl. (sĹowo Wend na Pomorzu oznaczaĹo tyle co SĹowianin, a pful, pfuhl staw, bagnisko, czyli SĹowiaĹski Staw oraz Wend Pohl SĹowiaĹski DĂłĹ), wskazujÄ
na wczeĹniejsze istnienie tej miejscowoĹci niĹź dokumentujÄ
to zachowane ĹşrĂłdĹa pisane. Pierwsza historyczna wzmianka o Pomietowie na Ziemi Pyrzyckiej pochodzi z 1417 r. DziÄki zapiskom ostatniego wĹaĹciciela Pomietowa Ditricha von Wedel, znane sÄ
dzieje Pomietowa aĹź do ostatniej wojny. |
|
1 |
2 |
|
 | PrzelewiceOd 1799 r. wĹasnoĹÄ Augusta Heinricha von Borgstede, urzÄdnika Ministerstwa Skarbu Prus. Von Borgstede wybudowaĹ paĹac i zaĹoĹźyĹ park angielski. Późniejsze dzieje paĹacu i ogrodu w Przelewicach wiÄ
ĹźÄ
siÄ z historiÄ
wielkiej miĹoĹci ksiÄcia Augusta Pruskiego (bratanka krĂłla Fryderyka Wilhelma II) do Augusty Arend (1801-1834, od 1825 tytuĹ szlachecki jako Augusta von Prillwitz), cĂłrki berliĹskiego kupca, z ktĂłrÄ
miaĹ siedmioro dzieci. Dobra przelewickie zostaĹy przekazane w 1843 r., zgodnie z testamentem ksiÄcia, najstarszemu synowi Augusta z nieformalnego zwiÄ
zku z AugustÄ
Arend, Ferdynandowi (1825-1849).
Ostatnim wĹaĹcicielem Przelewic byĹ Conrad von Borsig (1873-1945), wspĂłĹwĹaĹciciel firmy August Borsig GmbH, czĹonek Niemieckiego Towarzystwa Dendrologicznego, ktĂłry na bazie istniejÄ
cego parku zaĹoĹźyĹ ogrĂłd dendrologiczny w 1923 r. |
|
2 |
14 |
|
 | RzeplinoOsada ta wymieniana byĹa juĹź w roku 1233. KoĹcióŠz XV w., przebudowany w XVIII w. zawiera obok innego, typowego wyposaĹźenia â loĹźÄ feudalnÄ
. Po stronie pĂłĹnocno-wschodniej, znajdowaĹ siÄ dawny zespóŠpaĹacowy. Ruiny paĹacu rozebrano w 1959 roku. SpoĹrĂłd starej zabudowy folwarku, zachowaĹa siÄ obora czÄĹciowo przebudowana. Istnieje takĹźe rozlegĹy (12,5 ha), park krajobrazowy z XIX w. ze starodrzewem ojczystym i egzotycznym. |
|
1 |
8 |
|
 | SÄ
dĂłwPierwsza wzmianka o miejscowoĹci w 1278 roku w ĹaciĹskim zapisie jako Sandow. WieĹ utworzona na terenie nadania dla cystersĂłw koĹbackich. WÂ dokumentach wspomniana w 1278 r. przy Ĺagodzeniu sporu pomorsko-brandenburskiego; Margrabiowie oddali Barnimowi I w lenno zagrabiony mu niedawno obszar w widĹach Iny i MaĹej Iny, w tym rĂłwnieĹź SÄ
dĂłw. Pierwszy koĹcióŠparafialny w SÄ
dowie zbudowany z kamienia polnego, wspomniany byĹ juĹź w XIII wieku. W pobliĹźu SÄ
dowa przy drodze do PĹoszkowa, grodzisko prasĹowiaĹskie z X-XII w. nad MaĹÄ
InÄ
. W lesie w kierunku miejscowoĹci Stawin, staroĹźytne kurhany. W okolicy rĂłwnieĹź inne liczne stanowiska archeologiczne, ze Ĺladami bytnoĹci ludzi od okresu Neolitu. |
|
2 |
17 |
|
 | SkrzanyMiejsce osadnicze istniejÄ
ce juĹź w 1717 r. pod nazwÄ
Heideschsfstall, tj. âpuszczaĹska owczarniaâ. Na mapie Kreis Pyritz z 1720 r. wystÄpuje jako Neuhoff, tj. âNowa WieĹâ. W 1780 r. wieĹ uzyskaĹa nazwÄ Friedrichschof. |
|
1 |
1 |
|
 | StrzebielewoStrzebielewo to wieĹ sĹowiaĹska o metryce Ĺredniowiecznej. PoĹoĹźona na terenie doĹÄ wczeĹnie zasiedlonym. W 1212 r. BogusĹaw II nadaĹ Strzebielewo (Striuile) cystersom koĹackim. NastÄpnie w posiadaniu joannitĂłw. W 1494 r. wielki mistrz joannitĂłw ze SĹoĹska Georg v. Schlabrendorf kupiĹ domenalnÄ
, wiÄkszÄ
czÄĹÄ Strzebielewa od burmistrza Szczecina Rolofa Dosse. Po kasacji mienia zakonnego czÄĹÄ dĂłbr weszĹa w skĹad domeny w Kolinie, a pozostaĹa stanowiĹa wĹasnoĹÄ zmieniajÄ
cych siÄ czÄsto wĹaĹcicieli. |
|
2 |
2 |
|
 | WarszynWarszyn to stara sĹowiaĹska osada z metrykÄ
ĹredniowiecznÄ
siÄgajÄ
cÄ
poczÄ
tkĂłw XIII w. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1236 r., kiedy to ksiÄ
ĹźÄ wielkopolski WĹadysĹaw Odonic podarowaĹ jÄ
klasztorowi cystersĂłw z KoĹbacza â âvilla que vocatur Warsinâ. |
|
2 |
22 |
|
 | ZiemomyĹl AZiemomyĹl A - to osada o metryce Ĺredniowiecznej. Pierwsza historyczna wzmianka o niej pochodzi z 1278 r., kiedy to wymieniona zostaĹa w ukĹadzie zawartym przez Barnima I. Na mocy tego ukĹadu wĹÄ
czono jÄ
w granice KsiÄstwa SzczeciĹskiego. W tym okresie ok. 1250 r. wybudowany zostaĹ przez cystersĂłw koĹackich z kwadr granitowych wczesnogotycki koĹciĂłĹ. SwojÄ
niemieckÄ
nazwÄ zawdziÄcza osada prawdopodobnie cystersom koĹbackim, ktĂłrzy posiadali jÄ
przed 1278 r. |
|
1 |
12 |
|
 | ZiemomyĹl BZiemomyĹl B to niewielka osada z zespoĹem paĹacowo-parkowo-folwarcznym, utworzona w 1827 r. i nazwana Luisenhof na czeĹÄ Sopie Luise, starszej siostry wĹaĹciciela Aegidiusa Kristiana von Blankensee. Pod tÄ
nazwÄ
wieĹ jest znana jest jeszcze do roku 1862 r. |
|
1 |
10 |
|
| 452 plików w 57 albumach i 26 kategoriach z 0 komentarzami oglądanymi 147,895 razy |
Losowe pliki
Ostatnio dodane
Kto jest online?